Το Διάγραμμα Του Βέν

“Βάδιζε, πάνω σε ροή από θάλασσα και αγέρι. Είχε καιρό να νιώσει τόσο ελεύθερη.
Το κύμα…
Τα χρώματα γύρω της ήταν γαλήνια.
Μακριά από το λευκό-το λευκό ήταν φρικιαστικό. Της θύμιζε την “άσπρη” αίθουσα, και Αυτούς.
Το κύμα…

 

 O Φριόβολος είχε γράψει τη διαφήμιση ενός σαπουνιού που παίχτηκε για πρώτη φορά στη τηλεόραση το 1997, σε κασέτα και την κοιτούσε κάθε μέρα αφού βάλει τις παντόφλες του και πριν ανοίξει το θερμοσίφωνο.

   Το τηλεκοντρόλ κάτω από το μαξιλάρι, νεράιδος ραβδί, η μπιχλιάρα μπότα δίπλα στο κρεβάτι που βρίσκεται στο πάτωμα –αποτελείται από ένα στρώμα- πρόδιδαν την κλειστολαγνεία του.

Η διαφήμιση τούτη τον είχε στοιχειώσει. Είχε αγοράσει ένα μηχάνημα αναπαραγωγής φιλμ μόνο και μόνο επειδή είχε πρόσθετη ρυθμιζόμενη λειτουργία αυτόματης επανάληψης της σειράς εικόνων που θα αποθήκευε στη μνήμη του. Το στοιχειό οφειλόταν στην εσωτερική υπέρβαση που επερχόταν μετά από δεκατρείς επαναλήψεις του βίντεο.

Όταν ο Φριόβολος στο άκουσμα της μουσικής υπόκρουσης της διαφήμισης για δέκατη τέταρτη φορά έκλεινε τα μάτια, άρχιζε ένα ψυχωτικό ταξίδι.

  Ό Φ. στο νευρωσικό του ταξίδι συναντούσε την κοπέλα της διαφήμισης , η οποία κάθε φορά που συνομιλούσαν δεν απέφευγε να του δηλώσει την απέχθεια της προς το άσπρο χρώμα, την οποία ακόμα και πρίν το ταξίδι του Φ. , ακόμα και όταν η ίδια γυρνούσε το διαφημιστικό-όχι σαν ολόγραμμα, αλλά σαν ανθρώπινο πέτρωμα- δεν μπόρεσε να μην την εκδηλώσει. Ήταν φανερό, δηλαδή, και στο διαφημιστικό σποτ.

   Το αστείο ήταν πως ο Φ. ακριβώς επειδή ήθελε να ενωθεί σαρκικά με την κοπέλα, έκανε πως ξεχνούσε τον συνταρακτικό λόγο για τον οποίο η κοπέλα σιχαινόταν το λευκό χρώμα. Όποτε, λοιπόν, πήγαινε στο κρυστάλλινο εκείνο μέρος που τα ζωντανά χρώματα των χειλιών του κοριτσιού και οι ιριδίζουσες αποχρώσεις των ματιών της, καθρεφτίζονταν στο τοπίο, προσποιούταν τον ανίδεο για την αιτία της απέχθειάς της.

  Όλοι είχαμε μικροί επαναλαμβανόμενους εφιάλτες. Το ίδιο είχε και το κορίτσι. Παρακάτω περιγράφεται το εφιαλτικά επαναλαμβανόμενο όνειρο του κλωναριού(κοπέλα) που ο Φ. είχε ακούσει τουλάχιστον 3.648 φορές. Από το 1997 μέχρι το 2007. Ένα ταξίδι την ημέρα Δέκα χρόνια. Δύο δίσεκτα. Κάνουν 3.648 φορές.:

  «Μέγαρο Μουσικής. Στη μέση της σκηνής υπάρχει μία λίμνη κανένας από τους θεατές –η ευημέρησα ελίτ της αθηνα’ι’κής κοινωνίας- δεν γνωρίζει πως το υγρό που δίνει στη λίμνη την ιδιότητα της είναι σπέρμα. Η κοπέλα κάνει τη πρώτη της περφόρμανς μετά από πολύ αγώνα, για να φτάσει σε αυτόν τον ένδοξο χώρο με μεγαλοπαράγοντες του μουσικού χώρου. Το άγχος της φέρνει δίψα. Το νούμερο της ήταν η απαγγελία του «Ονείρου στο Κύμα» του Αλ. Παπαδιαμάντη μετά της μουσικής υποκρούσεως της Ορχήστρας των Χρωμάτων. Κάνοντας το αποφασιστικό βήμα προς τη σκηνή, το κορίτσι έχει μπει τόσο βαθιά στη ψυχοσύνθεση του κτηνοβάτη Σκιάθου, μεταμορφώνεται σε κατσίκα. Τα ζωώδη ένστικτά της, δυνάμει της δίψας της, την οδηγούν στη λίμνη. Η ανθρώπινη γνώση την οδηγεί στο συμπέρασμα πως πίνει σπέρμα, σιχαίνεται αλλά σαν ζώο που ικανοποιεί την ανάγκη της δίψας του, δεν μπορεί να σταματήσει. Με τίποτα.

                          Το κοινό σοκάρεται με το θέαμα.

Όλοι οι ευπρεπείς-μέχρι εκείνη τη στιγμή κύριοι- ουρλιάζουν. Κάποιοι βγάζουν όπλα. Οι κυρίες αρχίζουν και βήχουν. Η κατάσταση αγριεύει. Έξι κυρίες με ταφτά χρώματος μπλε ξηλώνουν καθίσματα και τα πετούν στα βιολοντσέλα. Τα κλαρινέτα τρελαίνονται και οι παίχτες τους τα χώνουν σε όποιο ρουθούνι βρουν πρώτο. Η ορχήστρα παίζει Σοστάκοβιτς. Η κοπέλα-κατσίκα δεν μπορεί να σταματήσει να πίνει το σπέρμα και για κάποιο λόγο ούτε να ξυπνήσει.

  Κάποιος πρώην καλός κύριος φωνάζει:»Την κατσίκα». Ένας άλλος με αβυσσαλέα φρύδια, αρπάζει ένα δοξάρι από τα κοντραμπάσα και οδεύει προς την κατσίκα. Ακολουθεί και η οχλοκρατία. Στο μεταξύ τα χάλκινα και τα μπρούτζινα πλακώνονται σαν αμερικάνικες μειονότητες. Άνθρωποι με αγγλικά κόρνα και τρομπέτες στα κεφάλια τους παθαίνουν απανωτά εγκεφαλικά. Παράνομοι εραστές συνουσιάζονται φανερά.

Το δοξάρι χώνεται βαθιά στα όργανα του αναπνευστικού της κατσίκας. Η κοπέλα στην ανθρώπινη της βάση έχει πάθει αμόκ και το χειρότερο’ δεν μπορεί να ξυπνήσει. Μετά από συνεχή μαχαιρώματα και ενώ ο λαός φωνάζει η κατσίκα-κοπέλα τοποθετείται επάνω στην πιανόλα. Εκεί κόβεται σε κομμάτια και μοιράζεται στην πεινασμένη ελίτ. Κάποιος απαγγέλλει αυτιστικά το «Ονείρου στο Κύμα»Χτυπάει το κουδούνι του κόκκινου συναγερμού. Όλοι τρέχουν προς την έξοδο κινδύνου κουβαλώντας τα μουσικά πτώματα. Εκεί η κοπέλα,, αφού έχει φαγωθεί και το τελευταίο της κομμάτι σαν κατσίκα, κείτεται μόνο ο σκελετός της πάνω στην πιανόλα. Ξυπνάει»

Είναι κατανοητό, ποιοι ήταν Αυτοί που φοβόταν. Δυστυχώς για αυτήν, μόνο Αυτοί μπορούσαν να αγοράσουν το πανάκριβο σαπούνι που διαφήμιζε η υποκριτική της ικανότητα. Το άσπρο του σπέρματος την στιγμάτισε και το λευκό χρώμα στο σήμα εξόδου (ένα άσπρο ανθρωπάκι που τρέχει αριστερά προς μία λευκή πόρτα),είναι ο φόβος της που τρέχει προς μία έξοδο εφήμερη, η οποία θα την οδηγεί κάθε φορά που θα κοιμάται σε μία ακόμη πινακίδα κινδύνου. Επέλεξε να ζει, για να μην ξαναπάει στην «άσπρη» αίθουσα, σε ένα διαφημιστικό τοπίο όπου τα χρώματα είναι «ζωντανά» και τα μάρμαρα λιώνουν.

 Δυστυχώς ο Φριόβολος αναγκάζεται στο να αρκείται κάθε φορά στη συνομιλία τους αυτή. Το ταξίδι κρατάει όσο σαπουνίζεται κατά μέσο όρο κατά τη διάρκεια ενός ντούζ. Και αυτός τυχαία, πάντα ξεχνάει.

Δεν πειράζει. Αύριο πάλι.

 

Advertisements

~ από mourningthedeparted στο Ιουνίου 8, 2007.

6 Σχόλια to “Το Διάγραμμα Του Βέν”

  1. γιατί αγάπημου γραμματοσειρά οφθαλμοσκοτώστρα;

  2. […] 8, 2007 Filed under: Κείμενα μεν Ποιήματα δέ — Θρώγκος @ 1:10 pm write off με την mourningthedeparted – κοινός […]

  3. που?γιατί?τι?

    Γιατί σπάσαν τα γυαλιά μου.

  4. aσπρη αιθουσα γεματη brown sugar
    πρεπει να εχεις θαυμασιους εφιαλτες
    ζηλευω

  5. Μα κι αυτό κιαρικό; Όλα τα στοιχεία της: Σεξ, διακριτικές ασυναρτησίες, εξωραϊσμένες ερωτικές προσεγγίσεις και πανικός. Μού πέρασε τη γνωστή της υπερκινητικότητα σε κάποιο σημείο. Γούσταρα απίστευτα εκεί που περιέγραφε την αρρωστημένη σχέση δημιουργού και δημιουργήματος, εδώ εντόπισα βαριά έκδοση προσωπικών καταστάσεων…

    Να πω κάτι που μού έκανε κλικ: Η άνωθεν κιαρο-κριέισον μπορεί να διαβαστεί στα αστεία και στα σοβαρά ταυτόχρονα. Χμ, ενδιαφέρον, σαν να σε σνομπάρει ,άμα είσαι τύπος που ό,τι διαβάζει το παίρνει στα σοβαρά, και σαν να σε ταρακουνάει, εάν το έχεις ρίξει σε γραφικό χαβαλέ.

    Υ.Γ.: Ρε, κεφάλι ξυρισμένο, τι γραμματοσειρές ήταν αυτές; Ξέρεις, τα γυαλιά μου έχουν γύρει ελαφρώς στο πρόσωπό μου και με ζαλίζουν από μόνα τους. Μην το επιχειρήσεις και δεύτερη φορά, όσο και αν σε εκφράζει ο αλαλουμισμός.

  6. Ενδιαφέρουσα η α λα Ζισκιντ – Κέητον κατάληξη του εφιάλτη.
    Όσο για τη γραμματοσειρά, νομίζω πως δικαιολογείται από τον τίτλο και τον δικαιολογεί ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ και ΜΕΡΙΚΩΣ. Ακριβώς όπως και το ίδιο το διάγραμμα.

    May the Force b with u…
    papet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: