Ναι.Κι ας μήν το εννοώ.

Σήμερα. Μιά μέρα χωρίς δόντια.
Πες ναι στη φαντασία, γαμώ την αυθεντία.

Όπως είπε και ο Διογένης (αυτός με το πιθάρι)

«Όσο πιό πολύ γνωρίζω τούς ανθρώπους, τόσο πιο πολύ αγαπώ τόν σκύλο μου.»

Μπορείτε να διαλέξετε και χρώμα:

Advertisements

~ από mourningthedeparted στο Μαΐου 19, 2007.

12 Σχόλια to “Ναι.Κι ας μήν το εννοώ.”

  1. Kataplhktik;ew fvtograf;iew, poy tiw br;hkewq

  2. έβαλα τσόου τσοου(chow chow) στο γκούγκλ.

  3. Καλημέρα.
    Αν πεις ναι στη φαντασία, α)θα αποκλείσεις το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων που θέλουν να είναι στο παιχνίδι.
    β)Δεν θα έχεις στερεότυπους κανόνες με τους οποίους ο κόσμος έμαθε να παίζει.
    Κι αυτό κοστίζει και πονάει.

  4. Προσπαθώ να καταλάβω τι έχεις πάθει τον τελευταίο καιρό. Αλλά σήμερα συμφωνώ μαζί σου. Χωρίς δόντια…
    Καλημέρα!

  5. Αν όμως στηρίζεσαι μόνο στις αυθεντίες: στα βιβλία και στη γνώση, τελικά αυτό που καταφέρνεις είναι να μην έχεις δική σου άποψη, μιλάς εκ μέρους του Καντ,του Σοπενάουερ, του Μπόρ, του Τέσλα.
    Η γνώση έχει μέγιστη αξία.Εσύ που είσαι μέσα σε όλα αυτά;απλά ανοιγοκλείνεις το στόμα σου.
    για το
    α) πρέπει να εντάσσεις την φαντασία στο τρόπο ζωής σου. Ο σουρρεαλισμός αποδεδειγμένα (το διάβασα σε ένα βιβλίο του Μάθιου Γκέιλ) είναι απόλυτα ενταγμένος στην καθημερινότητα μας, όπως π.χ. στο χιούμαρ μας.Ανθρωποι που δεν έχουν χρόνο να ανοιχτούν στην φαντασία τους(δουλειά, υποχρεώσεις)-γιατί είναι κάτι που απαιτεί χρόνο) παρατηρώ ότι κάνουν αστεία σε πολύ υποθετικές καταστάσεις και με πολύ περίεργα plots(σενάρια).Μερικές φορές η φαντασία μοιάζει πιο σημαντική από τη γνώση.Δεν μιλάω για το να είναι κανείς αυθόρμητος συνεχώς, όχι.Μιλάω για συνειδησιακή ύπαρξη, να δίνουμε νόημα σε ότι αναπνέει και δεν, γύρω μας.Άλλωστε οι άνθρωποι που είπαν όχι στην φαντασία τους πλήττουν τους εαυτούς τους δεν δίνουν νόημα σε τίποτα παρα μόνο στο εγώ τους, κομμάτι του οποίου (ίσω όμως και όλο) βλέπουν στην διαφήμιση της Βόνταφον, του Σκίπ, τοιυ Άουντι, του Ικέα.
    β)ο κόσμος έχει εσωστραφεί και σε όποιον έχει αναγνωρίσει την υπαρξη του μέσα από τη φαντασία του, βάζουν ένα Χ.Όταν λέω φαντασία εννοώ αυτήν την υπέρβαση, την προσοχή εκείνης της λεπτομέρειας που όλοι είδαν αλλά δεν την παρατήρησαν γιατί πίστεψαν πως θα τους πουν μαλάκες.Αυτό το κόλωμα είναι που σιχαίνομαι.Τι να τους κάνω τους κανόνες, αν δεν μπορώ να πραγματώνομαι μέσα από αυτούς.Γι’ αυτό ο 21ος αιώνας είναι ο αιώνας των Ψυχασθενών.Τα έχουμε όλα και δεν έχουμε εμάς.

  6. @ψύθιρε της ζωης: μεγαλώνω μωρέ και καταλαβαίνω πράγματα,ίσως και λα΄θος.Μου δίνεται ένα βήμα από το Ίντερνετ να τα κάνω λιμάνι.

  7. Μεσα μας ειμαστε 2 πραγματα. Ο πιθηκος και ο ανθρωπος. Το ενστικτο και η λογικη, Η φαντασια και η γνωση.

    Διαβασε τις αυθεντιες και με την φαντασια σου αλλαξε τα οσα λενε.
    Αλλαξε την φαντασια σου με οσα λενε οι αυθεντιες.

    Λιγο π’ ολα. Μετρο σε ολα.Μετρο και στις καταχρησεις του μετρου.

    Μ’ αρεσει να ελεγχω τον πιθηκο, και να εχω το μυαλο πανω απ’ ολα. Αλλα που και που αφηνω και τον πιθηκο ελευθερο να κανει οτι θελει, Ακομα και να ελεγξει τον ανθρωπο. Καπου εκει αναμεσα νομιζω ειναι η Αληθεια, οχι μονο στην Φυση.
    Μετρο και στο μετρο. Δηλαδη εχε μετρο αλλα με μετρο.. που και που ξεχνα το (το μετρο).

    Το ποσο αποδεκτοι ειναι οι τυποι «ομφαλιος λορος η ζωη τους με την φαντασια» ειναι κοινωνικοπολιτικο. Τετοιοι τυποι δεν παραγουν δεν «προσφερου» στην κοινωνια, δεν τους θελουν. Και γυριζουν ολοη την κοινωνια, μεσα απο σχολειο και tv, στο να μην τους θελει.

    δηλαδη παει καπως
    Πες ναι στη φαντασία, με την αυθεντία.
    καπως ετσ
    😀

    «Ισοβιο ταξιδι φωτεινο με την φαντασια
    το μυαλο μου ταξιδευει εκει που ειναι η ουσια..»
    -Razastarr

  8. ναι είμαστε δύο πράγματα.
    και ναι καλό είναι να αφήνουμε τον πίθηκο.Γιατί να μην ζούμε όμως με αφημένο τον πίθηκο και το μυαλό εξω από τα κάγκελα?
    Τι μας περιορίζει?
    Οι άλλοι ανθρωποι;Ίσως και η ίδια η φαντασία μας.
    Καλή η διανόηση και η περίσκεψη των φιλοσόφων,γιατί όμως να διαχωρίζουν το πλυσιμο πιάτων, τη βόλτα με το σκύλο σαν θνητά πραγματα, καθημερινά και ότι δεν προσφέρουν τίποτα.Η μπλαζιά του σύγχρονου ανθρώπου είναι οτι θεωρεί πολλά πράγματα δεδομένα και από εκεί αρχίζει η δυστυχία του ή καλύτερα αυτός ο μαζοχισμός ότι πάντα πρέπει να έχω ένα πρόβλημα, να το δημιουργώ στον εαυτό μου.
    Ένα μάτσο ξερόλες είμαστε.Πρέπει να έχουμε γνώμη και να λέμε αυτό είναι καλό, εκείνο κακό.Αυτά είναι κουταμάρες.
    Η υποκειμενικότητα ξεκινά από τη φαντασία από το συμβολισμό που δίνει ο καθένας.
    Εκεί θα αρχίσουμε να διαφέρουμε και θα είναι ωραίο να διαφέρουμε:
    τοτε,οταν δούμε κάτι, δεν θα σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο πράγμα, αλλά θα σεβόμαστε την διαφορετική άποψη.
    Πότε?Ποτέ.
    μου φαίνεται ότι ταιριάζει:

    My Iron Lung Lyrics
    Artist(Band):Radiohead

    Faith, you’re driving me away
    You do it everyday
    You don’t mean it
    But it hurts like hell

    My brain says I’m receiving pain
    A lack of oxygen
    From my life support
    My iron lung

    We’re too young to fall asleep
    Too cynical to speak
    We are losing it
    Can’t you tell?

    We scratch our eternal itch
    A twentieth century bitch
    And we are grateful for
    Our iron lung

    The head shrinkers
    They want everything
    My uncle Bill
    My Belisha beacon
    The head shrinkers
    They want everything
    My uncle Bill
    My Belisha beacon

    Suck, suck your teenage thumb
    Toilet trained and dumb
    When the power runs out
    We’ll just hum

    This, this is our new song
    Just like the last one
    A total waste of time
    My iron lung

    The head shrinkers
    They want everything
    My uncle Bill
    My Belisha beacon
    The head shrinkers
    They want everything
    My uncle Bill
    My Belisha beacon

    And if you’re frightened
    You can be frightened
    You can be, it’s OK
    And if you’re frightened
    You can be frightened
    You can be, it’s OK

    The head shrinkers
    They want everything
    My uncle Bill
    My Belisha beacon

  9. Ε ναι αυτο σου λεω, εσυ κανε τον πιθηκο σου οτι θελεις, εγω κανω τον δικο μου οτι θελω, θα δοκιμασω και το δικο σου. Μια με μετρο μια χωρις 😛

    Και αυτο που λες οτι ολοι εχουν αποψη συμφωνω. Εγωισμος η ριζα και το προβλημα οτι αυτον τον καιρο εχει φουσκωσει πολυ (ο εγωισμος ωρε)..

    Ποτε θα τον ριξουμε? Μαλλον ποτε..
    αλλα τουλαχιστον εσυ καντο (γενικα εσυ)

  10. Αυτό που αγάπησα περισσότερο στους Razastarr είναι το ότι, όταν τους καταλάβαινα, δεν ήξερα αν συμφωνώ ή διαφωνώ. Πολλές φορές διαφωνούν και οι ίδιοι μ’όσα λένε.

    Ο Οδυσσέας λέει (στο «Απ’το μηδέν στο είμαι»):

    …Oι ευκαιρίες που καθοδηγούν συνειδήσεις μου χαλάνε το κέφι
    Σαγηνευτικά υποχωρούν οι αισθήσεις, κατρακυλούν στο κενό που τους γνέφει…

    ενώ πιο πριν:

    …το μυαλό μου γαμώ που δεν τ’ορίζω τακτικά…

    Φανταζόμαστε με καθοδήγηση, χρωστάμε την ύπαρξή της στην αυθεντία. Φανταζόμαστε ακριβώς επειδή έχουμε ένστικτο (που μας δίνει την ικανότητα να φανταζόμαστε) αλλά και λογική (που μας δίνει τη δυνατότητα να εκμεταλευόμαστε το ένστικτο).

    (Ελπίζω να μη χάλασα τον διάλογό σας…)

  11. Μιλάμε πάντα για τη φαντασία σαν ατομική στάση ζωής.
    Τότε πάλι πρέπει να αναρωτηθούμε: Με τι θα την συγκρίνουμε;
    Με τον συμβατισμό ή με τον ρεαλισμό;
    Ο συμβατισμός δεν έχει και πολλά να μας προσφέρει εκτός από μια σχετική ασφάλεια και μια αποδοχή από την πλειοψηφία. Σκοτώνει όμως σχεδόν κάθε αξιόλογη δημιουργική προσπάθεια.
    Ο ρεαλισμός όμως είναι άλλο πράμα. Για όσους πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι μια περίπλοκη μεν αλλά μοναδική οντότητα, δεν μπορεί παρά να υπακούει σε περίπλοκες μεν αλλά μοναδικές και ίδιες για όλους αρχές. Μπορεί να μην τις γνωρίζουμε αλλά αν πιστεύουμε σε αντικειμενική ύπαρξη του κόσμου έξω από το κεφάλι μας, δεν παύουμε μέσα στους αιώνες να τις ψάχνουμε. Ο ρεαλισμός αναφέρεται στον κόσμο έξω από μας.
    Ο ρεαλισμός μπορεί μόνο να μας δώσει μέτρα σε διάφορους τομείς της συμπεριφοράς μας και της συνείδησής μας για να μην τσακιστούμε, αν στηριχτούμε μόνο στη φαντασία.
    Σε τι βαθμό θα επιτρέψουμε στη φαντασία να ξεπεράσει αυτά τα μέτρα;
    Δεν υπάρχει γενική απάντηση. Ο καθείς και η δύναμή του. Ο καθείς και οι αντοχές του.

    Το να υποβιβάσεις την φαντασία σε δουλεία, από την στιγμή που είναι η αιτία αυτού που πρόχειρα αποκαλούμε ευτυχία, ουσιαστικά σημαίνει το να απογυμνώνεσαι από όλα όσα έχεις στο βάθος του εαυτού σου—από την υπέρτατη δικαιοσύνη. Μόνον η φαντασία μπορεί να αποκαλύψει όσα δεν υπάρχουν κι όμως μπορούν να γίνουν και αυτό είναι αρκετό προκειμένου να φύγει λίγο πιο μακριά η φοβερή απαγόρευση για όσα δεν μπορούμε να έχουμε. Είναι αρκετά για να αφεθούμε σε αυτήν χωρίς να φοβόμαστε ότι θα μας προδώσει. (Μπωντλαίρ)

  12. δεν είναι δηλαδή δυνατόν στον ρεαλισμό να εντάξεις την φαντασία?Η επίτευξη μεγάλων ανθρωπίνων έργων έγιναν με καθαρούς συνειρμούς π.χ:Einstein με τη διάσπαση του ατόμου.
    και εδώ δεν φαίνεται ξεκάθαρα τι εννοεί ο Μπ. με τον όρο ρεαλισμος, αμιγώς την πραγματικότητα?και ποια είναι η πραγματικότητα?εκει που εσυ βλέπεις 1 μήλο εγω βλέπω 1 πατάτα.
    Μου αρέσουν αυτά που λέει, έχω διαβάσει κιόλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: