Themistoklaine

Καθώς υπογράμμιζα κάποιες πληροφορίες σε ένα πομπώδες βιβλίο,συνειδητοποίησα ότι το κεφάλι μου γεμίζει το 1/3 του παραθύρου που βρίσκεται δίπλα μου.Παρά την απαραίτητη αυτή εποχή μου, είπα να το εκμεταλλευτώ.

Στην σελίδα που αναγράφονται τα φετινά αντίτυπα, είπα να αποτυπώσω ανάποδα τον αμφιβληστροειδή μου, σύμφωνα με το ό, τι έβλεπα από το παράθυρο, κομμάτι ενός μεγαλύτερου παραθύρου με τρία σκέλη.Εγώ ήμουν στο πρώτο ανάποδα και στο τρίτο σύμφωνα με τους δείκτες του ρολογιού.Τρία μπορντώ παράθυρα, σε ημικύκλιο έναντι ενός δημοσίου κτηρίου στην περιοχή τωνΕξαχρείων.

>Έπλασα κορμούς σαν καρδιογραφήματά.

>Έκανα τα φύλλα γραμμές κυρτες -γιατί πάντα βαριόμουν να ολοκληρώνω τα φύλλα- και γραμμες για σκιές φύλλων.

>Σκέφτηκα ότι ήθελα να δω κάποια από αυτά (φύλλα) σαν κεραίες σε ταράτσες στο γνώριμό μου Γκύζη.Κάποια από αυτά σαν φύλλα ψ και κάποια άλλα σαν αυγά χωρίς έλλειψη.

>Γύρισα στον μέσα χώρο το βλέμμα μου και σκέφτηκα: «Θα μπορούσα να ζω σε ένα οκτάγωνο δωμάτιο που σε κάθε τοίχο τα χρώματα είναι διαφορετικά και τρέπονται?»

Χωρίς ήλιο ,σκέφτομαι, δεν μπορώ να είμαι, γυρνάω πάλι έξω και βλέπω ένα φύλλο πολύκροτο.

>Το τσιγάρο μου κοιτάει νότια, ένας συχνότερος θαμώνας ανάβει φώτα ψείρες που αντηχούν άνω στο τζάμι του παραθύρου μου και σκέφτομαι:

«Νεκρή είναι η φύση που πάνω της προσγειώνεται αεροπλάνο σε προκείμενο ατύχημα.Πεθαίνουν και πεθαίνουν, ολα απροσδόκητα.»

>Κοιτάω έξω. Δύο φύλλα κοιτούν δύο αφίσες, ξαδέλφια τους’ μία με χρώμα αρχών και μία διονυσιακή.

> Ξέχασα να πω, πως τα δέντρα μου,πλαισιώνουν συμπαθητηκά το δημόσιο κτήριο.Έχει μια πινακίδα που δηλώνει την ιδιότητα του.Εγώ λαξεύω άλλο νόημα επάνω της. Συνειδητοποιώ όμως ότι το κτήριο είναι ζωντανο, υπάρχουν φώτα..Την είχα δει την πινακίδα.Όταν είδα φώτα μού φυγε η όρεξη να δωσω άλλο νόημα.

>Πάω πιο κάτω.Τα ισόγεια απέναντι παράθυρα βαρέθηκαν να είναι ισόβια(είχαν κάγκελα).Από το άλλο παράθυρο, απο τα τρια το πρώτο με τη φορά των δεικτώ του ρολογιού,βλέπω ένα ατελείωτο σημείωμα, αρκετά μεγάλο να λέει:

«Παλιόγρια κακιά, όσες αφίσες θα τις σκίζεις, θα τις κολ….»‘

ναι, υπάρχει μια παλιόγρια εδώ, (που) άλλους αυτοκτόνησε και άλλους μόνιμα έθλιψε, κακό αυτό’ αντιπραγματικό.

>Το σημείωμα στον τοίχο, τέμνει στη μέση, μία ψηλή λάμπα. Μα καλά ρε σεις, και στο φως κάγκελα?(είχε κάγκελα).Το φύλλο συμφωνει και επαυξάνει. Με κάνει να νιώθω σαν ξένος ανταποκριτης δημοσιογράφος που ρωτά τους ντόπιους για το παρασκήνιο του εγκλήματος.Φαίνεται σαν να ενδιαφέρομαι.

>Τη σημαία του δήμου θα την ξυρίσουνσε λίγο τα κλαδιά της πορτοκαλιάς.Καλοκαίριασε κι αυτή έχει μόνο τρία παιδιά.Ή μήπως τα άφησε να φαίνονται αυτά, τα πιο καχεκτικά της?.Πάμε να τα φάμε. Να φάμε κάτι πιο παλιό από εμάς.

>Αυτή η περιοχή μου θυμίζει τώρα:

φιλικές περιγραφές από κακό σεξ.

ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

               1ος

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΠΑΙΔΙΚΟΣ

          ΣΤΑΘΜΟΣ

Advertisements

~ από mourningthedeparted στο Μαΐου 8, 2007.

3 Σχόλια to “Themistoklaine”

  1. το κεφάλι σου κάνει όμορφες σκέψεις και πολύ εύστροφους συνδιασμούς.
    😉

  2. είναι λίγο τρίππυ μερικές φορές…

  3. τρίππυ μαζί με backpack!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: