Hawthorn

It starts with a sense of treachery

Growing bigger and bigger

Looking for something to believe in

I put a pause on everything 

Shouting, don’t let it end

Shouting, don’t let it end 

And it goes deeper

While I wave at my duplicity

Looking for something to hope for

I depict my instincts being raped 

In a way I fancy

In a way I fancy 

A pile of laments deceives my spleenful moments 

Because I feel like

Days are just like humans

They wait for their glorious death

and become dreamy flashbacks.

Advertisements

~ από mourningthedeparted στο Απρίλιος 27, 2007.

Ένα Σχόλιο to “Hawthorn”

  1. Καταπληκτικό.. Days are just like humans, in so many other ways as well..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: