Point du Jour- Το αυτόματο μήνυμα

  O Ρίτσος και η Μελισσάνθη ήταν ξαπλωμένοι πάνω στο γρασίδι.Παρά τους ρευματισμούς της, η Μελισσάνθη ήθελε να ζήσει ξανά αυτό που η Γυναίκα του Ρίτσου αρνήθηκε να ζήσει πριν καν το αποδεχτεί σαν συναισθηματική κατάσταση: τα μικρά πράγματα της ζωής,αυτά που κρατάς ως θετικά μετά από μία αλλοπρόσαλη πράξη απέναντι στον εαυτό σου.

Ο Γιάννης αφομοίωνε τέλεια την κατάσταση αυτή, αφομοίωνε βαθμιαία την εκρηκτική ενέργεια της Μελισσάνθης. Ήταν λογικό αυτή να είναι τεράστια και ευάλωτη. Δεν είχε ξαναζήσει παρόμοια κατάσταση,στα 70 της, δεν είχε ξανααισθανθεί ποτέ τόσο ανθρώπινη,ποτέ ξανά τέτοια αύρα.

Ο Ρίτσος και η Μελισσάνθη δεν αγγίζονταν και δεν θα αγγιχτούν.Η ομορφιά της Μελισσάνθης συγκινεί τον Ρίτσο, αυτή πάει να του πιάσει το χέρι, αισθάνεται ότι η σκέψη του την χαιδεύει.Ο Γιάννης αρνείται να παίξει, τώρα θέλει να κοιτάξει τον άδειο ουρανό Του.Είναι άδειος γιατί κάθε μέρα τον σβήνει σαν να ήταν πίνακας και γράφει πάνω με μαύρη κιμωλία για να καταλαβαίνει αυτός μόνο, κοιτώντας σε γωνία 67 μοιρών με μεσημεριανό ήλιο, ώστε να φανούν αυτά που έγραψε.Μα δεν τον πειράζει που είναι άδειος,η Μελισσάνθη τον ενοχλεί που τον αποσπά από το ταξίδι του.Είναι κι αυτή στο ταξίδι, δεν θέλει τώρα ρομαντισμους όμως,τι να κάνουμε.

Τι γυρεύουν δυο 70χρονοι εννιά η ώρα το πρωί κάτω από τον ήλιο?

Γιατί είμαι εκεί στην πόρτα του σπιτιού και τους κοιτάω?

Σηκώθηκαν.Η Μελισσάνθη έπεσε.Έπεσε άσχημα, μα ο Γιάννης δεν την βοήθησε. Η αρρώστια της είναι μια ψευδαίσθηση, ένα άλλοθι για τα ψυχικά της παραλληρήματα.Πάλι καλά που υπήρχε και η αρρώστια για να έχει κάτι φανερό για το οποίο μπορει να παραπονιέται.Τέλος τώρα.Τώρα αντιμετώπισέ το.

Σηκώθηκε κι αυτή.Δεν με είδαν έκανα στη άκρη να περάσουν από την πόρτα.ήμουν εκστασιασμένη που μπορούσα να δω τον Ρίτσο από κοντά και πιο πολύ που τον έβλεπα να κάνει τα γνωστά του ταξίδια.Ήθελα να του έμοιαζα λίγο στο βλέμμα.ήθ΄λα να αντέχω λίγο σαν αυτόν.

Στο βάθος ακούγόταν της Billie Holiday το I loves you Porgy(I loves you, porgy,/Dont let him take me/Dont let him handle me/And drive me mad/If you can keep me/I wanna stay here with you forever/And Ill be glad/Yes I loves you, porgy,/Dont let him take me/Dont let him handle me/With his hot hands/If you can keep me/I wants to stay here with you forever/Ive got my man/I loves you, porgy,/Someday I know hes coming to call me/Hes going to handle me and hold me/So, it going to be like dying, porgy/When he calls me/But when he comes I know Ill have to go)

 Αν και δεν τα συνίθιζε αυτά ο Ρίτσος,η Μελισσάνθη με τα σακατεμένα πόδια τον κάλεσε να χορέψουν. Αρχικά αρνήθηκε. Τώρα δεν μπορεί να κάνει πίσω.

Άρχισαν να χορεύουν.Αυτός δεν ήξερε,αυτή κάτι θυμόταν.Ένιωθαν πολύ μόνοι,πολυ μόνοι.

Δεν τολμούσαν να κοιταχτούν.Αυτός είχε κολλήσει στο στέρνο της.Αυτή έκανε την αδιάφορη.

Έπεσαν κάτω.»Θεωρώ, ότι αυτό το ύψιστο σημείο πυράκτωσης, η μουσική και η ποίηση, και η μία και η άλλη,δεν είναι ικανές να το φτάσουν παρά μόνο στην έκφραση του έρωτα»

Ο Ρίτσος μπρούμυτα και εκείνη μπρούμυτα από πάνω του.Τελείωσε το τραγούδι.

Ας τους αφήσω τώρα πάω να τραγουδήσω λίγο,μέσα από τα δόντια μου και να γράψω ένα ποίημα

Advertisements

~ από mourningthedeparted στο Απρίλιος 5, 2007.

2 Σχόλια to “Point du Jour- Το αυτόματο μήνυμα”

  1. όμορφο και φευγαλέο σαν ανάμνηση ψιλοκυβίνης

  2. kala re thirio pou tin ksereis in psilokyvini?eprepe na psaksw arketa gia na vrw ti esti.wraio sxolio,pio wraio apo to keimeno

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: