Today no titles(μας τελείωσαν)

ΓΕΙΑ.

πάντα συστήνεσαι. Ας αφήσω τούτο το τραγούδι να με συνεπάρει.

Όποτε είμαι μόνη μαζί σου με κάνεις να αισθάνομαι σαν να είμαι στο σπίτι που πάντα ήθελα.

Όποτε είμαι μόνη μαζί σου με κάνεις να αισθάνομαι ότι έχω πλάκα.

Μπορούμε να επιβιώσουμε όπως και να έχει. Η ελπίδα. Τελικά υπάρχει όσο κι αν προσπαθώ να την απορρίψω σαν θεωρία.Όχι σαν ενδεχόμενο αλλά σαν συναίσθημα.

Πάρε με απόψε στην αγκαλιά σου.Δεν είναι απόγνωση, είναι πιθανότητα.

Σε χρειαζομαι λες όταν δεν αντέχεις τον εαυτό σου…

ακόμα και με κλειστα τα μάτια κοιταω ψηλά. Και το πιο φλώρικο πράγμα τώρα με χαρακτηρίζει…

Κράτιέμαι ψηλά.

και ένα μικρό φάλτσο χωράει στα όλα.

κουδούνια που χττυπούν γλυκα.Τόσο γλυκά που δεν με αφήνουν  να  τα κάνω ότι θέλω…ή ναι

Advertisements

~ από mourningthedeparted στο Ιανουαρίου 13, 2007.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: