Το ψύχος

Αν εγω φταίω που όλα ξαφνικά σου τάραξαν την αρμονία
δεν λυπάμαι όμορφα
αφορμές είναι τα ψάρια
καχεκτικά
ανέλπιστα πιθανά είναι όλα

Αν εγώ περπάτησα στον ίδιο δρόμο με τον σκύλο σου
η νεύρωση σου θα το υποψιαστεί
(τρία λεπτά ποτέ δεν ήταν πιο ζωηρά)
μα δεν το θυμάμαι
διαχρονική βουή
που δεν περιγράφεται
δε θέλω να στιγματιστεί τίποτα

Η δίνη,μετά φτύνει
εγώ τρομάζω και αυτή με δίνει
η λευκή βρώμα
το διαφανές σου αδιαφορεί
αν το ξύνεις δεν θα μείνει
(απλά) θα μεγαλώσει
το διαφανές όπου θέλει εξουσιάζει
με εκνευρίζει τόσο
που θα θεωρούσα ακόμα και τα σκατά σου έργο τέχνης.

Advertisements

~ από mourningthedeparted στο Νοέμβριος 16, 2006.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: